2nd Antiracist Festival of Samos, Greece

ΣΙΓΑ, Η «ΠΑΤΡΙΔΑ» ΚΟΙΜΑΤΑΙ...

Αντιγραφή από εδώ: http://allileggyi-stous-prosfyges.blogspot.com/2010/05/blog-post_26.html

ΣΑΜΟΣ, ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΜΑΪΟΥ 2010

Αυτό το κείμενο δεν αποτελεί παρά ένα ενημερωτικό σημείωμα, για το ποιά κατάσταση επικρατεί στο Κέντρο κράτησης προσφύγων Σάμου και φέρνει νέα και για γεγονότα περιφερειακά του. Δε θα φλυαρήσει, ούτε θα περιαυτολογήσει, θα ανακοινώσει απλώς τα εξής:

• Αυτή τη στιγμή το Κέντρο «φιλοξενεί» ΜΟΝΟ 3 ανήλικα παιδιά (εννοούμε πως δεν έχει άλλους κρατούμενους!!! η τελευταία μεταγωγή, 16 άτομα, έγινε πριν από λίγες μέρες, τα οποία έχουν ξεμείνει και κυριολεχτικά ξεχαστεί, από όλους τους αρμόδιους φορείς, από τις 19 Φεβρουαρίου 2010!!! Ενώ πριν από λίγες μέρες ήρθε η άδεια μετακίνησης τους, στο Κέντρο Ανηλίκων της Αγιάσου, στη Λέσβο, το πρόσωπο που προτάθηκε ως υπεύθυνο για την μεταφορά τους, έκανε ένσταση με αποτέλεσμα να καθυστερεί ηλιθιοδώς η διαδικασία. Η "Κίνηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα – Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες" απηύθυνε ερωτήσεις σχετικά με το θέμα, τόσο στην Αστυνομική Διεύθυνση Σάμου και το Υπουργείο προστασίας του πολίτη, όσο και στην Νομαρχία – η οποία είτε το θέλει είτε δεν το θέλει διαχειρίζεται ακόμα αυτή την (και καλά) πρότυπη φυλακή. Απαντήσεις επί της ουσίας δεν δόθηκαν και τα παιδιά εξακολουθούν να είναι ακόμα μέσα.

• Βέβαια απαντήσεις δεν έχουν δοθεί και σε άλλα ερωτήματα που έχουν τεθεί όπως:
α) Με ποια λογική και βάση ποιανού νόμου o Frontex κινεί του τελευταίους, αρκετούς, μήνες μαζικές απελάσεις από το Κέντρο κράτησης, εν προκειμένων της Σάμου;
β) Σε ποιαν κατεύθυνση και με ποιον τρόπο μετακινούνται αυτοί οι άνθρωποι;
γ) Καταγγελίες προφορικές που έγιναν στην Κίνηση, από πρόσφυγες-κρατούμενους, και αφορούν στην εξαφάνιση μεμονωμένων ατόμων μέσα από το Κέντρο, επίσης όταν ετέθησαν ως ερωτήματα, δε είχαν καμία τύχη.

• Μέλος της "Κίνησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα – Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες", δέχτηκε προφορική καταγγελία, μέσα από το Αλλοδαπών στην Αθήνα, από πρόσφυγα – πρώην κρατούμενο του Κέντρου στη Σάμο – ότι εντός του Αλλοδαπών γίνονται βασανιστήρια, ότι υπάρχουν μέσα γύρω στα 400 άτομα και έτσι σε ένα «δωμάτιο» 3 ατόμων μένουν 9. Αραγε θα αναρωτηθεί κανένας για αυτό ή μέσα στο ευρύτερο μπάχαλο, στον γενικότερο ύπνο της «πατρίδος», θα σβήσει και αυτό σαν ένα ακόμα κακό όνειρο της εξουσίας;

Αυτό το κείμενο ήξερε σίγουρα πώς να αρχίσει, και σίγουρα ΔΕΝ ξέρει πώς να τελειώσει αφού η λίστα, σε ευρύτερο επίπεδο, τέτοιων νέων δεν τελειώνει ποτέ. Τις ευχές, αυτό το κείμενο, δεν τις αγαπά, ούτε και τα «απαιτούμε» που είναι γραμμένα με μελάνι, λίγη φασαρία απλώς θέλει να κάνει, ταράζοντας ύπνους ατάραχους.

Υπογραφή:
ΔΥΟ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Η Βία ως Θέαμα και ως Θεός

Μορφή και περιεχόμενο δε γίνεται να διαχωριστούν. Μορφή δίχως περιεχόμενο είναι θέαμα και περιεχόμενο δίχως μορφή είναι θεός. Απορρίπτουμε και τα δύο.

Αυτά γράφτηκαν στη "Νέα Τοπολογία, Χάρτης '03" του πάλαι ποτέ TRiSTERO. Διαβάσαμε, αυτές τις μέρες, και άλλα παλιά κείμενα. Όπως τους Χάρτες 2 και 4 της "Νέας Τοπολογίας", αρχικά από τους "προβοκάτορες του ήσυχου ύπνου", μετά και από τους "διαρρήκτες του κοινωνικού ιστού", για να σχηματισθεί το TRiSTERO μέχρι την "απέλπιδα" διάλυση του και τη συγγραφή της μπροσούρας απολογισμού (αυτά, έτσι για την ιστορία).

Όχι, δεν πάθαμε καμμιά νοσταλγία. Απλά διαπιστώσαμε ότι υπήρχε η δυνατότητα και η διάθεση από μέρους κάποιων ομάδων να τεθεί ρητά το θέμα της βίας. Να θεσμισθεί η βία ως νόημα ατομικής και κοινωνικής αυτονομίας. Ένα θέμα που τέθηκε από το 2002, για να βρει τελικά ανταπόκριση από λίγες ομάδες στη Θεσσαλονίκη και σε κάποια νησιά.

Την περασμένη Τετάρτη στην Αθήνα, είδαμε πολλές βίες. Μπορεί κανείς να τις ισοπεδώσει; Το "ντου" στη βουλή ώστε να μην ψηφιστούν τα "μέτρα", το κάψιμο τριών υπαλλήλων, και οι εικόνες και τα άρθρα των ΜΜΕ αποτελούν την ίδια βία;

Ακόμα και αυτοί που εύκολα μιλάνε για προβοκάτσιες, αποφεύγουν το ερώτημα που θα σχηματίσει το μέλλον. Γιατί να έγινε προβοκάτσια -αν έγινε- με τον συγκεκριμένο τρόπο; Μήπως επειδή ακριβώς αντέγραψε πρακτικές του "χώρου";

Ας κρίνει ο καθένας πότε η βία ως μορφή έχει περιεχόμενο και πότε όχι, πότε γίνεται θέαμα και πότε θεός. Ας κρίνει ο καθένας και πότε γίνεται μέσο αυτονομίας.

Τώρα θυμήθηκαν όλοι το θέμα της βίας, τώρα που έσπασε το δίπολο "βία-αντιβία". Να ελπίσουμε να μην είναι αργά, έστω και τώρα; Ή μήπως είναι; Εξαρτάται από τη συζήτηση που θα γίνει. Που προς το παρόν προσπαθεί να χωρέσει τα γεγονότα πάλι στο ανωτέρω δίπολο. Αλλά, για να παραθέσω μια άλλη φράση από το ίδιο κείμενο όπως και πριν,

Η θεωρία δεν οδηγεί, ακολουθεί. Καταδεικνύει τον αντιφατικό χαρακτήρα της εμπειρίας, διακρίνει τις θολές συσχετίσεις, διαδίδει επεξεργασμένα διδάγματα των αγώνων. Θεωρία και πράξη είναι οι δύο όψεις του πολιτικού πράττειν, μ’ αυτή την έννοια η παραγωγή θεωρίας είναι πράξη και η πράξη παράγει θεωρία.

Η μπροσούρα απολογισμού που προαναφέραμε προχωρά παραπέρα και μας δείχνει μια έξοδο για το πώς μπορεί να γίνει η θεωρία χωρίς να πέσουμε πάλι στα ίδια:

Η θεωρία, λοιπόν, πρέπει πρώτα να υπολογιστεί από ποιους «παράγεται» και πότε και, επιπλέον, πώς επιβεβαιώνεται και πώς διαψεύδεται. Και δεν είναι περίεργο ότι παράγεται στη συντριπτική πλειονότητα των εγχειρημάτων από άνδρες καταρχήν. Ίσως θα έπρεπε να προσθέσουμε: από έλληνες άνδρες. Δύο προνόμια που διευκολύνουν την πρόσβαση στη θεωρία και στο χρόνο που αυτή απαιτεί συνήθως. Υπάρχουν, βέβαια, και οι σπουδαίες εξαιρέσεις σε αυτό τον κανόνα.

Ας αφήσουμε λοιπόν να μιλήσουν για τη βία όσες και όσοι ήταν σιωπηλοί μέχρι τώρα. Θα εκπλαγούμε από το πόσα και τι θα μάθουμε.

Άλλωστε, όσα είπαμε παλιά ισχύουν.