Έντιμος Αντισημιτισμός

Το ποστ αυτό είναι ένα κολλάζ, χωρίς σχεδόν καθόλου πρωτότυπο κείμενο, που θέλει να δείξει γιατί η πραγματικότητα μας φαίνεται σαν διήγημα του Κωστάκη Ανάν. Καλή διασκέδαση.

Όλους τους αγαπάμε—και τους Εβραίους τους αγαπάμε

Άνθιμος, Μητροπολίτης της ελληνορθόδοξης Θεσσαλονίκης, Κήρυγμα την Κυριακή 09/01/2011

Ο οποίος άγιος άνθρωπος θα μπορούσε να παραστεί στην παρακάτω εκδήλωση, όχι;

Ένας διεθνούς φήμης «έντιμος διανοούμενος», όπως τον αποκαλεί ο Νόαμ Τσόμσκι, φτάνει στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα. Ο αμερικανοεβραίος αντισιωνιστής διανοητής και συγγραφέας Norman Finkelstein θα παραβρεθεί σε εκδήλωση για την κατοχή και την αντίσταση στην Παλαιστίνη, καλεσμένος της Δικτύωσης Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση και του Συλλόγου Al-Awda*. O κ. Finkelstein μίλησε στο tvxs.gr για τις προοπτικές ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή, τα ισραηλινά σχέδια, αλλά και τη στάση της ελληνικής διπλωματίας.

*Η εκδήλωση στην οποία θα παραβρεθεί ο Norman Finkelstein έχει τίτλο «62 Χρόνια Κατοχή-62 Χρόνια Αντίσταση». Θα διεξαχθεί το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011 στο Πολυτεχνείο (Πατησίων, αμφιθ. ΜΑΧ) στις 18.00.
http://tvxs.gr/node/75088

Εμείς δεν θα πάρουμε. Δεν θα πάμε να παριστάνουμε ότι ο φράχτης του Έβρου είναι λιγότερο φράχτης απ'το τείχος της παλαιστίνης. Δεν θα πάμε να παριστάνουμε ότι ένας Άραβας είναι λιγότερο πεθαμένος στον πάτο του Αιγαίου απ'ό,τι στην παλαιστίνη. Δεν θα πάμε να υποστηρίξουμε ένα εθνικ(ιστικ)ό κράτος για τους Άραβες της παλαιστίνης και να κουνήσουμε τις σημαιούλες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Και με τίποτα, με τίποτα όμως, δεν θα ανεχθούμε τον "έντιμο αντισημιτισμό" του Finkelstein. Ορίστε γιατί.

Αποσπάσματα από το "Norman Finkelstein: οι καλοί Ευρωπαίοι τον χρειάζονται. Πως χτίζουν οι αντισημίτες τη βιομηχανία του Ολοκαυτώματος", Τέρμιναλ 119, Τεύχος 2ο:

Ο Φίνκελσταϊν είναι για αυτούς τους «καλούς ευρωπαίους» ένας «καλός εβραίος». Τα βιβλία του αποτελούν το άλλοθι του ευρωπαϊκού αντισημιτισμού, ακροδεξιού ή ακροαριστερού. Εμείς δε θα θέλαμε να ασχοληθούμε με τον ίδιο τον Φίνκελσταϊν σε ένα τέτοιο κείμενο. Κάποιοι τον ονόμασαν ήρωα, κάποιοι self-hater, κάποιοι αντισημίτη, κάποιοι κάπως αλλιώς. Δεν είναι δική μας δουλειά να κρίνουμε τον Φίνκελσταϊν. Θα θέλαμε, όμως, να επεξεργαστούμε κάποια από τα επιχειρήματά του που συμμερίζεται πλήρως η εγχώρια αριστερά για να εκδηλώσει τους εξοντωτικούς σκοπούς της. Κι έχουμε πολλούς λόγους να το κάνουμε αυτό.

Διαφωνούμε ισχυρά με τους ισχυρισμούς του Φίνκελσταϊν, πχ πως οι αποζημιώσεις για τα θύματα του Ολοκαυτώματος «δεν είναι απόπειρες απόδοσης δικαιοσύνης για τους επιζώντες αλλά κυνικές προσπάθειες των πανίσχυρων εβραϊκών ομάδων που θέλουν να κρατήσουν το Ισραήλ μακριά από την κριτική για τη λεγόμενη παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων από μέρους του» [3]. Αυτά είναι κάποια από τα λεγόμενά του στη «Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος», το βασικό του βιβλίο. Το 2005 ο συγγραφέας εξέδωσε ένα νέο βιβλίο, το «Beyond Chutzpah: On the Misuse of Anti-Semitism and the Abuse of History» [4]. Φανταζόμαστε πως κάποιος καλοθελητής θα βρεθεί να το μεταφράσει και αυτό. Και σε αυτό το έργο ο Φίνκελσταϊν παρουσιάζει την ιδέα πως «οι προσπάθειες των εβραϊκών οργανώσεων και άλλων ομάδων να αντισταθούν στον αντισημιτισμό στον κόσμο δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προσπάθεια να «εκμεταλλευτούν» ή να «κατασκευάσουν» ισχυρισμούς περί μιας εβραϊκής οδύνης έτσι ώστε να «αποφύγουν την κριτική εναντίον του Ισραήλ» για τη «ρατσιστική» και ομοιάζουσα με των «Ναζί» μεταχείριση των Παλαιστινίων από μέρους του καθώς και για την άνευ προηγουμένου παραβίαση του διεθνούς δικαίου». Προσθέτει, δε, ότι «το τρέχον μίσος εναντίον των εβραίων συμβαδίζει με τη βάναυση καταπίεση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ». Γνωρίζουμε αρκετούς στην Ελλάδα που θα «ψήνονταν» με τέτοιους διατυπώσεις.

[3] Norman Finkelstein: An Obsessive Anti-Zionist Shows his Stripes By Abraham H. Foxman, National Director of the Anti-Defamation League October 31, 2005.
[4] University of California Press, 2005

Ο Postone αποδίδει αυτή τη μοναδικότητα της καταστροφής στο ότι «Το Ολοκαύτωμα χαρακτηρίστηκε από τον προγραμματικό και ολοκληρωτικό του χαρακτήρα: η εξαφάνιση των εβραίων θα έπρεπε να είναι ολική. Όλοι οι εβραίοι – και τα παιδιά τους – θα σκοτώνονταν. Επιπλέον, η εξολόθρευση των εβραίων σημαδεύτηκε από την προφανή έλλειψη λειτουργικότητάς της. Φαίνεται ότι δεν αποτελούσε μέσο για έναν άλλο σκοπό. Οι εβραίοι δε δολοφονούνταν, για παράδειγμα, για στρατιωτικούς λόγους ή λόγους ασφάλειας ούτε και συνεπεία δημογραφικών-οικονομικών σχεδιασμών. Ούτε και η στρατηγική των Ναζί απέναντι στους εβραίους ήταν παρόμοια με αυτή των μαζικών δολοφονιών των Ρώσων και των Πολωνών, οι οποίες στόχευσαν στο να εξαφανίσουν αυτά τα μέλη του πληθυσμού γύρω από τον οποίο θα μπορούσε αργότερα να συγκροτηθεί αντίσταση, ώστε να εκμεταλλευτούν αργότερα τους υπόλοιπους ως είλωτες. Στην πραγματικότητα, οι εβραίοι δε δολοφονήθηκαν για κάποιο «εξωγενή» σκοπό. Η εξολόθρευσή τους όχι μόνον είχε κριθεί να είναι ολικού χαρακτήρα, αλλά αποτελούσε και αυτοσκοπό – εξολόθρευση για χάρη της εξολόθρευσης – ένας σκοπός που απαιτούσε την απόλυτη προτεραιότητα» [7].

[7] Οι ιστορικοί και το Ολοκαύτωμα, Postone (Ισνάφι), σελ.17

Έτσι, στη διερώτηση της Ρίκας Μπενβενίστε για το αν είναι δηλωτικό το γεγονός ότι η ελληνόγλωσση βιβλιογραφία (για το Ολοκαύτωμα) παραμένει απίστευτα φτωχή ενώ το ζήτημα της διαχείρισης της μνήμης «απολαμβάνει εκδοτικά τη μετάφραση μιας από τις πιο χοντροκομμένες εκδοχές» [10], εννοώντας βεβαίως το βιβλίο του Φίνκελσταϊν, θα απαντούσαμε ξεκάθαρα πως είναι οι ανάγκες του ελληνικού εθνικισμού, αριστερού ή δεξιού, που απαιτούν μια τέτοια ελληνόγλωσση βιβλιογραφία.

[10] Ρίκα Μπενβενίστε, επίμετρο στο «Άουσβιτς, 60 χρόνια μετά» της Annette Wieviorka.

Για μας, η μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος δεν πρέπει να καταλήξει σε έναν ανταγωνισμό ποσοτήτων της συμφοράς. Σε αυτή, δυστυχώς, τη συνθήκη οδηγούν οι αντισημιτικές προεκτάσεις των χρήσεων του λόγου περί «βιομηχανίας του Ολοκαυτώματος». Είναι ενδεικτικό αυτό από την ανάγκη που έχει το ελληνικό κοινό να αμφισβητήσει το Ολοκαύτωμα, καταναλώνοντας αυτά τα προϊόντα. Και είναι ενδεικτικό και από την αντίστροφη. Κανένας Έλληνας δεν τόλμησε να αμφισβητήσει την αρμένικη γενοκτονία, καθώς αυτό βόλευε πάντα και την καλλιέργεια των εγχώριων αντι-τουρκικών αισθημάτων. Κανείς δεν έβγαλε βιβλίο για να μας ρωτήσει γιατί πχ η Ανζέλ Κουρτιάν χρειάστηκε να γράψει τις μνήμες της από τη γενοκτονία των Αρμενίων 30 και 60 χρόνια μετά την καταστροφή εκείνη [15]. Και, φυσικά, κάτι τέτοιο θα ήταν γελοίο. Μιας και, όπως είπαμε, για τέτοια βιωματικά και ιστορικά γραπτά που αναφέρονται σε τραυματικές εμπειρίες (και κυρίως αυτά), στα οποία εμπλέκονται ψυχικές διαδικασίες απώθησης και άρνησης, δεν πρέπει να τίθενται ημερομηνίες υποβολής και ούτε βέβαια, με αυτό τον τρόπο, τα ίδια τα θύματα να κατηγορούνται για τη θυματοποίησή τους.

Η συζήτηση έχει μόνο μια βάση, τη μελέτη ακριβώς του «εγκλήματος των εγκλημάτων»:
Όπως εύστοχα έχει ειπωθεί...
“μάθετε αυτό που συνέβη, μην ξεχνάτε και, ταυτόχρονα, δεν θα μάθετε ποτέ”...

[15] Τα «Τετράδια της Ανζέλ Κουρτιάν», παρεπιμπτόντως, γράφτηκαν από το 1948 ως το 1978 και αναφέρονται στη γενοκτονία των Αρμενίων το 1915.

Λαϊκισμός και Ετερονομία ίσον Τρομοκρατία

Ο τίτλος φυσικά είναι σχηματικός, και δεν αποτελεί μια παντοτινά ισχύουσα εξίσωση. Μερικές φορές, ωστόσο, η συνθήκη της ανωτέρω εξίσωσης ισχύει και μάλιστα πραγματώνεται ξεδιάντροπα και απροκάλυπτα.

Μια τέτοια περίπτωση αφορά τον αντι-αμερικανισμό που συνόδευσε τη διαρροή των απόρρητων διπλωματικών εγγράφων [1]. Μέχρι να δημοσιευτούν έγγραφα σχετικά με την Κύπρο και την ελλάδα, το θέμα είχε ίσως και πλάκα, του τύπου "πώς λέγεται ο Γαλάτης δημοσιοποιητής εγγράφων: Γουικιλίξ" κλπ. Αμέσως μετά, άρχισε η συνομωσιολογία, δηλαδή η παράνοια.

ετερονομία
Πολλά blogs και ΜΜΕ διάβασαν τα εν λόγω έγγραφα και ανακάλυψαν μια ντεμέκ κρυφή συμφωνία των Υπερ-Δυνάμεων, ότι το μέλλον μας είναι προαποφασισμένο από σκοτεινά κέντρα αποφάσεων και ούτω καθ'εξής. Ότι δηλαδή δεν καθορίζουμε εμείς τη μοίρα μας, αλλά μας έρχεται ουρανοκατέβατη. Μια ψύχραιμη ανάγνωση βέβαια, αποκαλύπτει ακριβώς το αντίθετο: αγχωμένους διπλωμάτες που δεν ξέρουν τι θα γίνει και κρέμονται απ'τα χείλη ο ένας του άλλου για να προωθήσουν τα συμφέροντα των ηγεσιών τους.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του γνωστού πλέον και στην ελλάδα Dominique Strauss-Kahn, ο οποίος στο 06PARIS3360 προεξοφλεί τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές. Θα προτιμούσε να είχε φάει μεγάλη μπουκιά, γιατί στην πραγματικότητα οι Γάλλοι ψήφισαν τον Sarkozy. Σε άλλο έγγραφο αναφέρεται ότι ο τελευταίος έβαλε τον πρώην αντίπαλό του επικεφαλής του ΔΝΤ για να τον ξεφορτωθεί. Άρα στο επίπεδο ηγεσιών τα πράγματα δεν είναι, προφανώς, προκαθορισμένα.

Στο 08ANKARA691 που αφορά την Τουρκία [2], φαίνεται ότι ούτε στο επίπεδο βάσης, δηλαδή των πολιτών, υπάρχει κάποια προαποφασισμένη ατζέντα: "οι Τούρκοι πρέπει να αποφασίσουν μόνοι τους αν θα εκδημοκρατίσουν τη χώρα τους" λέει το έγγραφο. Εμείς θα λέγαμε "εκδημοκρατίσουν" (εντός εισαγωγικών), αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Φυσικά αυτή η—έστω περιορισμένη—ελευθερία υπάρχει για κάποιον σκοπό, επειδή συμφέρει εκατέρωθεν, και όχι από πονοψυχία. Το διά ταύτα είναι όμως ότι αυτή η ελευθερία υπάρχει.

Αντιθέτως, δεν υπάρχει καμμία συνομωσία.

λαϊκισμός
Σε άλλα έγγραφα, μεταφέρονται αυτούσιες δηλώσεις άλλων, χωρίς σχόλια και απόψεις, όπως στο 10ANKARA302 (Turkish MFA Undersecretary Sinirlioglu). Εκεί δεν βλέπουμε και τίποτα φοβερό, τίποτα περισσότερο από ό,τι θα βλέπαμε σε μια συνέντευξη, π.χ. σε μια εφημερίδα. Είναι γελοίο τέτοια κείμενα να παρουσιάζονται σαν "αποκλειστικότητες" και να "αποκαλύπτονται" απόψεις που είναι πασίγνωστες σε όποια διαβάζει τα διεθνή στις εφημερίδες. Είναι ψεύδος και λαϊκισμός.

Λαϊκισμός είναι και η εκμετάλλευση του 04BRUSSELS1868 όπου αναφέρεται ότι ο Τάσσος ήταν δικηγόρος του Milosevic και είχε σχέση με μεταφορά χρημάτων από την τότε εμπόλεμη Γιουγκοσλαβία. Αυτή η αναφορά έκανε πολλούς να μιλούν για "εξύβριση του Κυπρίου ηγέτη". Όταν ελλαδίτης δημοσιογράφος ρωτούσε κάποτε τον Τάσσο πώς βρέθηκαν γιουγκοσλαβικά λεφτά στον λογαριασμό της δικηγορικής του εταιρείας, η απάντηση ήταν "πως δεν θυμόταν ακριβώς τι είχε γίνει εκείνη την περίοδο γιατί είχε πολλά κομματικά καθήκοντα". Αλλά τότε δεν πείραζε, γιατί ο δημοσιογράφος ήταν ελλαδίτης, άρα "δικός μας", ενώ να αναρωτάται το ίδιο πράγμα ένας ευρωπαίος αξιωματούχος είναι "προπαγάνδα των κέντρων εξουσίας". Στο τέλος της ημέρας, τα ριάλια εμείναν τζιαμαί να τα σσιαίρεται η εταιρεία του Παπαδόπουλου. Οξά όι;

τρομοκρατία
Τρομοκρατία, ως γνωστόν, είναι η επικράτηση μέσω του τρόμου, και όχι οι στρακαστρούκες. Τρόμο στους πολλούς για να επικρατήσουν μπορούν να ασκήσουν τα ΜΜΕ, όπως δημοσιογράφοι και εκπομπές λαϊκής κουλτούρας. Συγκεκριμένα, η παρούσα περίπτωση ανάμειξης ετερονομίας και αντι-αμερικανικού λαϊκισμού αφορά τον Μ. Ιγναντίου και τον Λ. Λαζόπουλο.

Ο Λαζόπουλος υιοθέτησε και προχώρησε περαιτέρω συλλογισμούς του Ιγναντίου για να φτάσει στο εξής συμπέρασμα:

Οι αμερικανοί—σύμφωνα με τα έγγραφα—είχαν προαποφασίσει να κυβερνήσει ο Γιωργάκης Παπανδρέου επειδή τους έκανε τα χατίρια με το σχέδιο Ανάν, άρα θα τους κάνει τα χατίρια με το Μακεδονικό και με το Αιγαίο. (Αλ Τσαντίρι Νιούζ, 01/12/2010) [3]

Φυσικά, αυτός ο ισχυρισμός είναι προπαγάνδα του Ιγναντίου. Η φωνή από τις ΗΠΑ του Mega Channel ελλάδας και Κύπρου είπε ότι τα έγγραφα λένε ότι "η νέα κυβέρνηση θα έχει πιο ισχυρή θέση στο Μακεδονικό". Τα έγγραφα άλλα λένε όμως. Τι λένε;

"Μια νέα κυβέρνηση θα είναι ισχυρότερη και θα επιτρέψει μεγαλύτερη ευελιξία για πρόοδο στη λύση της ελληνο-μακεδονικής διαφωνίας για το όνομα. Είτε μια ισχυρότερη κυβέρνηση ΝΔ είτε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα είναι ισχυρότερος και πιο ευέλικτος εταίρος στις διαπραγματεύσεις" (υπογράμμιση δική μας) 09PARIS1254 [4]

Άρα το 09PARIS1254 δεν λέει ότι έχει προαποφασιστεί ποιος θα κυβερνήσει, αλλά ότι όποιος και να διαδεχόταν την παραπέουσα κυβέρνηση Καραμανλή θα ήταν πιο ικανός συνομιλητής στις διαπραγματεύσεις.

Όσον αφορά το Αιγαίο, θεωρείται καθαρά διμερές θέμα από τους διπλωμάτες, όπως φαίνεται στο 10ANKARA87 [5]. Στο ίδιο έγγραφο λέγεται ότι η τουρκική πολιτική "μηδενικών προβλημάτων" εξυπηρετεί τις ΗΠΑ, άρα τα "χατίρια" που υποννοεί ο Ιγναντίου και ο Λαζόπουλος δεν υπάρχουν.

Και ενώ από ό,τι φαίνεται οι υδρογονάνθρακες του Αιγαίου είναι ένα άγνωστο και άλυτο, προς το παρόν, παζλ, ορισμένοι βγαίνουν και τρομάζουν τον κόσμο ότι όλα έχουν προαποφασιστεί εις βάρος του και πρέπει να φοβάται.

επανάληψη μήτηρ μαθήσεως
Μήπως είμαστε υπερβολικές; Μήπως απλά ο Ιγναντίου παρεξήγησε το κείμενο, δεν κατάλαβε τα αγγλικά; Σίγουρα όχι, μια που ο Ιγναντίου επανειλημμένως προπαγανδίζει τον "πατριωτικό" αντι-αμερικανισμό του μέσω Washington. Πάντα βγαίνει ο ίδιος για να μεταφέρει δηλώσεις άλλων, ακόμα κι αν υπάρχουν σχετικά video.

Το 2004 στήθηκε ολόκληρος μηχανισμός προπαγάνδας που κατηγορούσε για χρηματισμό από τις ΗΠΑ διάφορους Κυπραίους, δήθεν για να στηρίξουν την "προδοτική" επανένωση της Κύπρου μέσω του σχεδίου Ανάν. Η "αποκάλυψη" του Ιγναντίου βασιζόταν σε δήθεν "μυστικό έγγραφο". Το έγγραφο αυτό ήταν μια έκθεση που υπήρχε... online (!) και περιέγραφε τα κονδύλια που δόθηκαν για όλη τη διαδικασία του δημοψηφίσματος, και συμμετείχαν και οι δύο πλευρές, του 'ναι' και του 'όχι'. Επίσης, υπήρχε μια λίστα με τους και καλά παραλήπτες των μυστικών χρημάτων, η οποία τελικά ήταν μια λίστα με άτομα που είχαν συμπληρώσει ερωτηματολόγια σχετικά με τη διαδικασία. Και πάλι, οι ερωτηθέντες ανήκαν και στα δύο στρατόπεδα, του 'ναι' και του 'όχι'. Αυτοί ήταν οι "προδότες" που προπάθησε να μας πουλήσει—και εν μέρει πούλησε—ο Ιγναντίου, και στην προπαγάνδα του βασίστηκε η εκστρατεία του 'όχι' σε μεγάλο βαθμό [6].

Δείτε στο link του [6] οπωσδήποτε το ντοκιμαντέρ του Δρουσιώτη, ή κατεβάστε το κείμενο αν έχετε αργή σύνδεση.

Εξάλλου, στο 06PARIS7755 [7] και στο 10ANKARA87 [5] υποστηρίζεται ότι η ευθύνη για την πορεία του Κυπριακού—τουλάχιστον όσον αφορά το σχέδιο Ανάν—είναι στην Κύπρο και στην ΕΕ. Το σχέδιο Ανάν αναφέρεται ως σχέδιο του ΟΗΕ και δεν υπάρχει νύξη για παρεμβάσεις.

ξένος δάχτυλος;
Βλέπουμε λοιπόν, ότι η ετερονομία είναι βαθειά ριζωμένη ως αντίληψη και ως εργαλείο προπαγάνδας. Πρέπει να φταίει πάντα ο Άλλος, το παν είναι να βγούμε "εμείς" καθαροί. Πρέπει παντού να υπάρχει ξένος δάχτυλος, γιατί ποτέ δεν βολεύει να φταίμε εμείς.

Τελευταίο αφήσαμε το 10ANKARA150 [8], το οποίο μας λέει ότι το 2003 κάποιοι Τούρκοι στρατιωτικοί ετοίμαζαν πραξικόπημα: θα ξεκινούσε προβοκάτσια και κρίση με την ελλάδα για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία. Το σχέδιο αποκάλυψε η εφημερίδα Taraf.

Δηλαδή, κάτι το οποίο μπορεί να φαινόταν στην ελλάδα ως ξένος δάχτυλος και προκαθορισμένο σχέδιο, ήταν ένα σχέδιο για εσωτερική κατανάλωση της Τουρκίας.

Με τις διαρροές των εγγράφων έχουμε ακόμα μια ευκαιρία να καταλάβουμε ότι ο Άλλος δεν ευθύνεται για τη ζωή μας και ούτε φταίει για τα δεινά μας. Μπορούμε να οργανώσουμε τη συλλογική μας ζωή εμείς οι ίδιοι, δεν είμαστε έρμαια στα χέρια άλλων. Αρκεί να θέλουμε (και να προσέχουμε τι κάνουμε στην πορεία).



[1] http://www.guardian.co.uk/world/the-us-embassy-cables
Ίσως και στο http://213.251.145.96/index.html αν και απ' ό,τι φαίνεται και αυτή η διεύθυνση θα κοπεί.

[2] Διαβάστε τα πρωτότυπα ιδίοις όμμασι:
08ANKARA691
We should not stifle, through our intervention, what should fundamentally be a debate by Turks about the future of their country that is essential if its democratic institutions are to mature.

[3] Alpha TV (BETA) - Αλ Τσαντίρι Νιούζ 01/12/10 (Μέρος Α) http://t.co/na3HndD

[4] 09PARIS1254
5. (C) Levitte expressed optimism that a new Greek government would be "more solid" and allow greater flexibility for progress in the Greek-Macedonian name dispute. A/S Gordon agreed that either a more solid Conservative government or a Socialist government would be a stronger, more flexible partner in the negotiations. He expressed hope that if the international community could convince Macedonia to abandon the idea of a referendum and get Greece to abandon the necessity of changing passports, then progress could be made.

[5] 10ANKARA87
The list of Turkish initiatives under the AKP is impressive: accepting the Annan Plan in 2004 to resolve Cyprus, continuing the 1999 rapprochement with Greece [...]
Cyprus is still split (albeit the fault, at least in terms of the Annan plan, lies more with the Greek Cypriots and the EU); tensions with Greece in the Aegean continue [...]
Its "zero conflicts" initiatives, which have moved Turkey forward on more of the key bilateral spats -- Cyprus, Greece, Kurds, Northern Iraq, Armenia -- than we have seen with any other Turkish government, also support U.S. interests.

[6] Μακαριος Δρουσιώτης, The case of the «Ambient Atmosphere» / Η «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» http://www.makarios.eu/cgibin/hweb?-A=980&-V=perireousa

[7] 06PARIS7755
Turkey-EU
---------
12. (C) During a discussion cut short by a summons from President Chirac, Fried asked MGM how France planned
to avoid a Turkey-EU train wreck. MGM said France supported Turkey, but Turkey needed to play by EU rules and fulfill its commitments. It was not the EU’s fault that the UN Cyprus plan had not been approved by referendum, but this could not be used as an excuse for not implementing the Ankara Protocol.

[8] 10ANKARA150
"BALYOZ" (SLEDGEHAMMER) (ref a)
-------------------------------
14. (SBU) "Sledgehammer," the latest alleged plot, was allegedly drafted in 2003 by the Turkish First Army, under its then-commander Gen. Cetin Dogan. The plan, which has been denied by both the military and retired General Dogan, involved false-flag bombing of mosques and efforts to provoke a military crisis with Greece in order to create the conditions for a military intervention. The plan, as revealed by "Taraf" on January 20 -- a day before the Constitutional Court's decision overturning the law allowing civilian jurisdiction over certain offenses committed by the military -- allegedly included lists of names of politicians and journalists to be arrested, as well as names of politicians who would serve in a new government after the removal of the AKP.

Ακρόπολη, 14/10/2010

Είναι εύκολο κάποιος να οργιστεί με αυτά που λέγονται και γίνονται. Το δύσκολο είναι να αποφασίσει κανείς με τι να οργιστεί περισσότερο. "Δεν είναι δυνατόν 30 άτομα να κρατάνε την Ακρόπολη κλειστή", λέγεται.

Μόνο που αυτό λέγεται για τους ανθρώπους που τόσα χρόνια κρατάνε την Ακρόπολη ανοιχτή.

Ίσως ήρθε η ώρα οι όποιες κινήσεις επανοικειοποίησης του δημοσίου χώρου να συμπεριλάβουν τους αρχαιολογικούς χώρους στους στόχους τους.

Μήπως και η επανοικειοποίηση φέρει την καταστροφή του κόμπλεξ της "εικόνας στο εξωτερικό"–την απεργία περίμενε το εξωτερικό για να βάλει την ελλάδα σε shit-list; Οι βιασμοί τουριστριών στα νησιά-παραδείσους τι εικόνα δίνουν; Ο αποκλεισμός των Ρομά; Οι μαζικοί τάφοι προσφύγων στον Έβρο; Οι εκατόμβες πνιγμένων προσφύγων στο Αιγαίο; Οι εμπρησμοί των Συναγωγών; Η αδιαφορία των ελλήνων για τα παραπάνω, τι εικόνα δίνει;

Μήπως και η επανοικειοποίηση βοηθήσει στην καταπολέμηση του αφηνιασμένου–και ολοένα αυξανόμενου–ελληνικού εθνικισμού. Μήπως και απομυθοποιηθεί η Ιστορία και γίνει αντιληπτή ως κοινωνική διαχρονική δημιουργία, ως αφετηρία σκέψης για το σήμερα και όχι ως εικόνισμα για προσκύνημα.

Μήπως η επανοικειοποίηση μετατρέψει τους αρχαιολογικούς χώρους από κοινούς σε δημόσιους. Όχι χώρους για το κοινό, αλλά για τον δήμο. Χώρους ζύμωσης ιδεών, ανταλλαγής απόψεων, προετοιμασίας λήψης αποφάσεων. Αποφάσεων εναντίων οποιασδήποτε μορφής διάκρισης, οποιασδήποτε ετερονομίας.

Να γίνει η Ακρόπολη πάρκο. Από Ακρόπολη της Αθήνας, να γίνει ακρόπολη της Αθήνας.